Reistips buiten de massa

Ontvang elke maand onze gratis inspiratiegids

Eten als een Keizer in Hue, kan dat nog?

Hue als de keizerlijke stad van weleer in Vietnam openbaart zich niet meteen aan mij. Eerlijk is eerlijk. Pas na een dag ronddwalen langs de overblijfselen van het keizerlijk Paleis en de verlaten tombes langs de Parfumrivier begon het bij me te dagen. De historie van deze stad is
lang en weldadig en die erfenis wil ik graag proeven in de lokale gerechtjes. Want welke reisgids of reisblog ik ook erop nasla, er staat altijd: Hue, de stad van het Keizerlijke banket en de bakermat van de Vietnamese keuken. Waar dan? Ik ga op onderzoek uit.

Parfumrivier

Deze stad vraagt om een zekere vertraging. In mijn hoofd en in mijn benen.
In de vroege ochtend sta ik stil aan de oever van de Parfumrivier, waar een lichte
nevel boven het water hangt en de contouren van oude paleismuren vaag zichtbaar
zijn. Vanaf hier zie ik vervallen praalhuizen en verweerde tombes die ooit deel uitmaakten van een keizerlijke wereld. Het is niet heel moeilijk om me voor te stellen dat hier, langs ditzelfde water, ooit boten aanmeerden met ingrediënten voor banketten die dagen duurden.

Hue was van 1802 tot 1945 de keizerlijke hoofdstad van Vietnam, zetel van de
Nguyen-dynastie. En dat voel ik wel, na die vertraging in acht genomen te hebben.
Niet zo zeer in de citadel of de tombes buiten de stad, maar juist in het lokale eten in
combinatie met de overblijfselen van de gebouwen.

 

Eten in balans

De keizerlijke keuken van Hue ontstond achter paleismuren, waar hofkoks kookten
voor een keizer die dagelijks tientallen gerechten kreeg voorgeschoteld. Elk gerecht
had een functie, een balans tussen yin en yang, tussen verkoelend en verwarmend,
tussen bitter, zuur, zoet en zout. Eten was hier geen luxe, maar ritueel.

Terwijl ik door de oude citadel loop, probeer ik me die wereld nog meer voor te
stellen. Met een beetje fantasie zie ik hofdames over stenen binnenplaatsen
schuifelen, porseleinen schaaltjes in hun handen, dampend van rijstmeel, geurend
naar garnalenpasta, verse kruiden en vissaus.

Vanaf de rivier gezien moeten de paleizen indrukwekkend zijn geweest, plekken waar
niet alleen macht werd getoond, maar ook verfijning werd geproefd.

Kleine hapjes

De keizerlijke keuken is gelukkig niet verdwenen. Ze is wel kleiner geworden.
Menselijker. De grootsheid van het hofleven heeft plaatsgemaakt voor kleine
gerechten, bedoeld om te delen, te proeven en even bij stil te staan. Hue eet je niet
in grote borden, maar in kleine hapjes, alsof elk gerecht een fragment van het
verleden is.

’s Avonds steek ik de rivier over richting de Food Street Night Market. Ik neem plaats
op een knalroze plastic krukje en krijg een rij kleine schaaltjes voor me neergezet.

Ah, mijn lievelingssnack! Dat is Bánh bèo, gestoomde rijstcakejes, zacht en bijna
doorschijnend, belegd met fijngestampte gedroogde garnalen en lente-ui in olie.
Mjummie. Ik giet er zelf nog wat vissaus overheen. De smaak is subtiel, precies,
zonder opsmuk.

Dan proef ik de bánh nậm, gestoomd in bananenblad en opengevouwen
geserveerd. Het rijstmeel is zijdezacht, de vulling van garnalen en varkensvlees mild
en rond van smaak. Terwijl ik eet, besef ik dat dit waarschijnlijk zo dicht bij het
keizerlijke verleden komt als je vandaag kunt komen: eenvoudig, toch zeer
uitgebalanceerd en met aandacht gemaakt.

Eten is in Hue geen bijzaak, maar een manier om lagen in de geschiedenis te
proeven, van het paleis naar de straat, van de keizer naar de markt, van toen naar
nu.

Gerechtjes niet groter dan mijn handpalm

Terwijl de avond langzaam overgaat in de nacht, besef ik dat ik Hue vooral proef in deze
kleine momenten. In schaaltjes die nauwelijks groter zijn dan mijn handpalm. In
smaken die niet overheersen, maar lekker blijven hangen. En toch voelt het alsof ik
nog maar aan de oppervlakte zit.

Wie wil begrijpen waar dit eten vandaan komt, moet
terug naar de basis. De ingrediënten. Op naar de markt!

Dong Ba markt

De volgende ochtend sta ik daarom vroeg op voor de Dong Ba-markt.
Zodra ik binnenstap, verandert het tempo. Smalle gangpaden, lage tafels, plastic
krukjes, stapels verse groene kruiden en ingrediënten die nog nat zijn van de
ochtend.

Hier kopen koks, straatverkopers en thuiskeukens hun verse ingrediënten.
Hier begint elk gerecht dat ik gisteravond proefde.

Tijdens mijn foodtour met die lieve gids Angh loop ik langs kraampjes vol felrode
chilipepers, veel pittiger dan elders in Vietnam.

Lotusstengels en lotuszaad

Ik ruik mắm ruốc, gefermenteerde garnalenpasta, super intens in geur, maar
onmisbaar in de keuken van Hue. Op andere tafels liggen lotusstengels en
lotuszaad, frisgroen en ivoorkleurig, afkomstig uit de meren rond de stad.

Er zijn kleine gedroogde garnalen en ansjovis uit de Tam Giang-lagune en grote zakken rijstmeel en tapiocameel , de stille basis van vrijwel alle Hue-snacks. Zucht. Wat heerlijk.

Somebody Feed Phil!

Als ik die lotusstengels zie liggen denk ik aan de Amerikaans Phil uit mijn favoriete
Netflix-serie Somebody feed Phil, die met zijn lange steltbenen in een Lotusvijver
ergens in Vietnam staat om lotusstengels te plukken en dan te horen krijgt dat er
bloedzuigers zitten.

Die kop van Phil bij het horen van dit bericht, is me bijgebleven,
ik kan er nog steeds een lachstuip van krijgen.

Dan is het tijd voor het proeven van bánh lọc, de transparante
tapiocadeegkussentjes met een warme vulling van garnalen en varkensbuik. Ze
glanzen in het licht, stevig maar veerkrachtig, met een pittige vissaus ernaast.

Even
later hap ik in chè Huế, een kleurrijk dessert van bonen, lotuszaad en kokos, licht
zoet en verrassend verfijnd. Alles komt in kleine porties, op keizerlijke schaaltjes.

Keizerlijke keuken in kleine stukjes

Mijn besluit na dit heerlijke bezoek aan deze markt staat vast; De keizerlijke keuken
van Hue is absoluut niet verdwenen, ze is alleen opgedeeld in kleinere stukjes.

Ze ligt alleen niet achter vitrines of in formele restaurants. Ze ligt gewoon hier op de
Dong Ba markt, uitgespreid op markttafels, verstopt in snacks, opgelost in het
dagelijks leven.

Wat ooit werd geserveerd in paleizen, wordt nu gegeten op straat,
nog steeds met aandacht voor balans, textuur en smaak.

Als ik later weer langs de Parfumrivier loop, voelt Hue minder mysterieus, maar juist
rijker. Alsof ik een laag heb afgepeld. De stad is geen openluchtmuseum, maar een
levende keuken. Je hoeft alleen maar te weten waar je moet kijken. En vooral: waar
je moet proeven.

Reistip

Deze ervaring past perfect binnen een rondreis van Dimsum Reizen, waarin geschiedenis, lokale markten en het dagelijks leven samenkomen.

Een must: boek een foodtour over de Doing Ba-markt!

Dimsummer Christel schreef deze blog na haar reis in Vietnam.

Onze populairste Vietnam rondreizen

Vietnam Hoogtepunten Rondreis op Onze Manier

Een afwisselende reis langs de hoogtepunten van Vietnam op onze manier!
  • 17 dagen
  • vanaf €2075 per persoon

Vietnam Compleet Reis

Afwisselend en compleet Vietnam: van noord naar zuid in vier weken
  • 25 dagen
  • vanaf €3395 per persoon

Noord-Vietnam Reis

Een volledig verzorgde reis door het noorden van Vietnam met privé chauffeur en Engelssprekende gids
  • 19 dagen
  • vanaf €3225 per persoon

Alle bestemmingen

Ontvang onze nieuwsbrief

Uw e-mail adres:

Cookies en privacy

De website van Dimsum Reizen maakt gebruik van cookies. Deze cookies onderscheiden we in de categorieën functionele, analytische, advertentie en Social Media Cookies.


Cookiebeleid Dimsum Reizen
Privacy policy

Social media

Facebook Flickr Twitter Instagram Youtube