Het is tegen etenstijd dus mijn maag begint al wel te knorren, dus kom maar door met de snacks! Mijn eerste stop: de beroemde pepper bun. Zoek je naar streetfood in Taipei, dan duiken deze broodjes al snel op.

Deze buns zijn gevuld met gekruid varkensvlees, lente-ui en een flinke dosis zwarte peper. Ze worden gebakken in traditionele cilindervormige ovens, het deeg wordt tegen de wand geplakt en gaart op temperaturen tussen de 200 en 300 graden. Even later komen de broodjes gloeiend heet naar buiten, worden in een zakje gedaan en zijn meteen klaar om te eten.

Ik wissel het broodje van hand tot hand voordat ik een hap neem. Er kringelt stoom omhoog. Met half geopende mond hap ik lucht om het iets te laten afkoelen. Maar wat is dit goed. Knapperig van buiten, sappig en kruidig van binnen en vooral ook erg heet. Dit is nou zo'n broodje dat je snel even tussendoor haalt als lunch, snack of aperitief, al vind ik hem wel verrassend snel vullen in combinatie met de bubbelthee!

Hup, door naar de volgende kraam. Ik wandel langs kraampjes met bakken vol tapiocaballen, zie vlammen omhoog schieten terwijl vis wordt dichtgeschroeid, en hoor het ritmische gesis van de wokpannen die vakkundig worden opgeschud.

Af en toe loop ik een geur binnen waar ik niet omheen kan. Doordringend. Zwaar. Ik wil elke keer m'n shirt voor m'n gezicht trekken. En ergens weet ik meteen: dit moet het zijn. De veelbesproken stinky tofu. Ik ruik het dus al ruim voordat ik het kraampje zie en eerlijk gezegd wil ik eigenlijk ook alweer doorlopen.

Toch hoort dit erbij. Als je in Taiwan bent, moet je het gewoon proberen. Dus sluit ik aan in de rij. Voor me verdwijnen blokken gefermenteerde tofu in hete olie. Het sist en spat, en de geur wordt er niet subtieler op, integendeel.

Even later krijg ik een bakje met gefrituurde tofu, geserveerd met ingelegde kool en wat saus. Ik neem een eerste hap, enigszins tegen mijn zin in. En eerlijk is eerlijk, zodra je eet, valt het mee. De buitenkant is iets knapperiger, de binnenkant zacht, en ik proef toch ook wel veelal de kool. Toch blijft de geur in mijn hoofd hangen, en na één stukje vind ik het voor nu wel genoeg.

Wie iets gewaagds wil proberen, zet dit gerecht zeker op zijn proeflijst. Misschien overtuigt het jou meer dan het mij deed.

Als afsluiter beland ik bij een kraampje waar iets wordt gerold dat ik niet direct kan plaatsen. Uiteindelijk kom ik erachter dat het een dunne pannenkoek is. Gevuld met ananasijs, suiker, fijngemalen pinda’s en verse koriander. Het ziet er eigenlijk gewoon uit als een zoete loempia. Ik neem een hap. Ik proef niet zo heel veel van de ananasijs, maar de crunch van de pinda's, het koude van het ijs, het zachte/zoete van de pannenoek en een kleine hint van koriander, is eigenlijk best lekker. Mijn oordeel? Ik vind het niet vies, ook niet fantastisch. Maar wel lekker in de zin dat het typisch zo’n snack is die je alleen hier tegenkomt.

Even verderop scoor ik zoete aardappelballetjes, die je om de zoveel kraampjes weer opnieuw tegenkomt. Ze komen net uit de olie en verdwijnen in een papieren zakje met wat houten stokjes waarop je ze kan prikken. De eerste beet is licht en luchtig en bijna zout, daarna volgt juist een onwijs zoete smaak. Het balletje is krokant van buiten en luchtig van binnen. Dit is zo'n snack dat je met een zakje naast je hebt staan en zonder dat je het door hebt, zijn ze binnen een paar minuten allemaal al op.

En dan mijn onverwachte favoriet: witte guave met een donker poeder dat sterk aan drop of salmiak doet denken. Het is een beetje een gevecht met de houten stokjes en het dippen in de poeder. Maar de guave is fris dat bijna smaakt of deze nog onrijp is met een zilt randje. Het is weer zoet en zout tegelijk. Erg lekker!

De lange straat (Roahe Street) ligt tussen twee toegangspoorten en er gebeurt van alles. In het midden staan de eetkraampjes opgesteld, terwijl aan de randen winkels, arcadehallen en rijen grijpmachines zorgen voor een bijna kermisachtige sfeer.

En dan opeens: grijpmachines vol… huishoudspullen. Wasmiddel, waspods voor de afwasmachine, zelfs schoonmaakproducten. Even vreemd, even grappig. Het is nuttige producten combineren met een plezierige manier van aanschaffen. Dus je kan een snack halen, wat spelen en ondertussen toch uw voorraad inslaan.

Deze blog is geschreven door onze Taiwan-Reisexpert Vera