Tijdens mijn wandeling langs de Michelin-hotspots in Tainan kwam ik verschillende restaurants tegen, maar een paar zijn voor mij echt favorieten geworden. Dit zijn de must tries van mijn wandeling, de plekjes die me qua smaak, sfeer en ervaring het meest zijn bijgebleven:

Bij A Ming Zhu Xing kwam ik ruim vóór openingstijd aan, rond 16.30 uur, en tot mijn verbazing stond er al een rij. Om 17.00 uur gingen de deuren open en schoof ik aan voor hun beroemde soep met orgaanvlees.

Chef A Ming bereidt zijn gerechten nog steeds volgens het recept van zijn vader, bijna zeventig jaar oud. Alles wordt langzaam gegaard in een au bain-marie, wat zorgt voor een perfecte garing. Ik moet eerlijk toegeven dat orgaanvlees niet het eerste is wat ik normaal bestel, maar hier besloot ik het toch te proberen, en daar heb ik geen moment spijt van gehad.

De textuur was enorm zacht en de smaak diep en vol. Maar het meest indrukwekkende vond ik de bouillon: ik had nog nooit eerder zo’n krachtige, kruidige en perfect uitgebalanceerde bouillon geproefd. Naast de varkenshartsoep proefde ik ook de gestoofde eendenpoten, die urenlang in een aromatische kruidenbouillon waren bereid.

De sfeer was heerlijk huiselijk, je schoof zonder probleem aan bij vreemden aan tafel terwijl locals vooral langskwamen voor een snelle hap. Binnen was het enorm heet door alle potten en pannen die zachtjes pruttelden en de man achter het fornuis liep constant rondjes om een schep bouillon bij te vullen in je kom.

Een ander adresje waar ik met veel plezier aan terugdenk is Lo Cheng Migao, midden in het centrum van Tainan. Het is een klein en eenvoudig restaurantje, maar toch zit het altijd vol.

Het restaurant begon ooit met het verkopen van gefrituurde paling en inktvis, maar sinds 1985 werd migao, plakkerige rijst met gestoofd varkensvlees, komkommer, visfloss en pinda’s, per toeval hun specialiteit. Sindsdien is het restaurant volledig overgestapt op migao en bereiden ze het nog steeds volgens hun traditionele recept, dat sinds 1985 nooit is veranderd. En terecht.

De saus over de rijst had een licht peperige geur en combineerde perfect met de volle smaken van het vlees en de rijst. Samen met een kom Sishen kruidensoep was dit voor mij ultiem comfort food.

Tijdens mijn avonden in Tainan ontdekte ik dat het echte streetfood niet stopt bij de kleine restaurants. Op een avond besloot ik op goed geluk de lokale nightmarkets te bezoeken waar vooral Taiwanese families en vriendengroepen rondliepen, spelletjes deden en kleine hapjes deelden.

Ik liep tussen de kraampjes door, proefde hier en daar een hapje en raakte zelfs in gesprek met een paar verkopers, alhoewel de taalbarrière groot was en ze druk bezig waren de lange rijen weg te werken.

Wat deze nightmarkets zo leuk maakte, was dat je er nog echt tussen de locals liep. In tegenstelling tot de bekendere Garden Night Market, die op donderdag, zaterdag en zondag bruist met tientallen kraampjes vol eten, voelde de Wusheng Night Market en de Dadong Night Market veel rustiger en authentieker.

Hier proefde ik klassieke Taiwanese snacks zoals oyster omelet en stinky tofu. Die stinky tofu is echt iets bijzonders: je ruikt het al van ver voordat je de kraam ziet en de geur is behoorlijk heftig, maar ondanks dat is het verrassend lekker. Ook de zoete versies van Taiwanese pannenkoeken en koude wintermeloendrankjes zijn in mijn ogen een must try. Het is tof om te zien hoe verschillend de sfeer en het aanbod kan zijn van markt tot markt.

Dit soort lokale ervaringen sluit goed aan bij reizigers die Taiwan op een andere manier willen beleven, zoals tijdens de Taiwan alternatief Aboriginal reis met chauffeur, waarin contact met locals en cultuur centraal staat.

Geschreven door Reisspecialist Rens