Op dag twee stapte ik op de trein naar Hiwasa, een klein en charmant kustplaatsje, vanaf het station bij tempel 22. De volgende dag liep ik de Minamiawa Sunline Route, die Hiwasa met Minami verbindt: een makkelijke en prachtige wandeling van zo’n 3,5 uur langs de kust. Een van de leukste verplaatsingen was de DMV (Duo-Mode-Vehicle), die in vijftien seconden van bus in trein verandert en mij verder bracht richting de surfstranden van Shishikui.

Vanaf Kaap Muroto, beroemd om zijn ruige rotsformaties, wandelde ik als een echte henro verder naar tempels 24, 25 en 26. Henro betekent pelgrim, en deze 1200 kilometer lange route zit vol eeuwenoude tradities, maar gelukkig zonder al te strenge regels. Een buiging bij de tempelpoort, handen en mond wassen bij de fontein, de bel luiden, een kaars aansteken, drie stokjes wierook, wat muntjes in de offerkist… meer is er eigenlijk niet nodig.

Wat je onderweg misschien wel het meest raakt, is de vriendelijkheid van de lokale bevolking. Een belangrijk onderdeel daarvan is osettai: kleine giften zoals snacks, lokaal fruit of een drankje. Het zijn ogenschijnlijk kleine gebaren, maar ze kunnen een verrassend groot verschil maken. Dat merkte ik zelf toen ik van een lief meisje een prachtig boeketje gekleurde herfstbladeren kreeg en van een oudere dame een heerlijk kerstbroodje.

Aki bleek een ideale uitvalsbasis: een gezellig stadje met goed eten en alles lekker dichtbij. Ook Ioki Cave ligt om de hoek, met een korte, ontspannen wandeling die eindigt bij een prachtige waterval. En ben je in Kochi-stad, dan mag katsuo no tataki natuurlijk niet ontbreken. Dit geliefde comfortfood bestaat uit dikke plakken bonito (tonijn) die rondom perfect zijn aangebraden. Op de Hirome Market, naast het kasteel van Kochi, ontdek je alle heerlijke varianten. En ben je er op zondag, dan is de zondagsmarkt een leuke bonus, vol lekkers en vrolijke hebbedingetjes.

Na een paar dagen in een écht bed met een zacht kussen trek ik mijn wandelschoenen weer aan en vervolg ik mijn weg naar Iwamoto-ji (tempel 37). Een bijzondere plek, met een excentriek plafond vol meer dan 500 schilderingen. Van boeddhistische taferelen tot Marilyn Monroe, hanen, katten en abstracte kunst, je kijkt er je ogen uit. Het is er warm en comfortabel, maar de wekker gaat vroeg: om 6 uur ’s ochtends begint de dienst.

De vele uitzwaaimomenten onderweg zal ik nooit vergeten, maar deze was wel heel bijzonder. Om 7 uur zit ik op de ferry als ik ineens mijn naam hoor. Het is Mari, mijn host, die me komt uitzwaaien met een groot spandoek. Snel nog een selfie op de kade, want de boot vertrekt stipt op tijd. Net voordat we wegvaren, zie ik hoe het spandoek wordt ingewisseld voor de Nederlandse vlag. Wat een prachtig begin van de dag en één van de vele geluksmomentjes.

Mijn reis ging daarna verder naar Mount Aso  en de Shimanami Kaido-fietsroute.

Geschreven door Reisspecialist Sharon