Fietsen tussen grazende kuddes

Ik klik mijn voeten op de trappers van de gehuurde mountainbike en rol het pad op. De vrijwel nieuwe asfaltweg die door de vallei slingert is nagenoeg uitgestorven. Geen ronkende motoren, maar herders te paard die grote groepen vee voortdrijven naar de hoger gelegen jailoos (zomerweides). Wanneer ik een kudde paarden passeer, houden ze even in en kijken me nieuwsgierig aan. Ik mindeer vaart, rijd stapvoets voorbij en voel me heel even onderdeel van hun eeuwenoude nomadische ritme.

Voetsporen van gletsjerexpedities

Karkara is niet alleen een oase van rust, het is ook het kloppend hart van de Kirgizische bergsport. Tijdens mijn wandeling zie ik in de verte het basiskamp liggen waar getrainde bergbeklimmers zich verzamelen. Vanuit hier vertrekken expedities naar de ijsmassa's van de Engilchek-gletsjers en toppen boven de 7000 meter, zoals de legendarische Khan Tengri. De verhalen van avontuur en ontbering hangen hier letterlijk in de lucht.

Een fotoshoot in traditionele klederdracht

In het kamp staat een kist vol rijkgekleurde, traditionele Kirgizische gewaden en vilten hoeden (Ak-kalpak). Ik trek een zware, doorgestikte jas aan die verrassend warm aanvoelt en zet de karakteristieke hoed op. Met de ruige bergtoppen op de achtergrond levert het niet alleen een heerlijk authentieke foto op, maar voel ik ook de trots die de locals hebben voor hun kledingtradities.

Wanneer het tijd is om de Karkara Vallei achter me te laten, kruip ik weer achter het stuur van de 4x4. Mijn navigatie geeft een piepklein bergpijltje aan richting Jyrgylan, maar bij het lokale theehuis schudt een herder met een door de zon gebronst gezicht meernstig zijn hoofd. "No, no. Wolves, mud, big problem," gebaart hij met zijn handen. Als eigenwijze Hollander twijfel ik even, maar ik kies toch eieren voor mijn geld en neem de hoofdweg.

En wat een fantastische keuze blijkt dat te zijn. De onverharde bergweg slingert door een sprookjesachtig landschap. Vrije paarden galopperen langs de auto, de stofwolken dwarrelen op in het avondlicht en na een paar uur sturen kom ik aan in het bruisende Karakol.

Daar sluit ik de dag af in een piepklein, kleurrijk eettentje op de markt. Voor minder dan een euro zet een stralende eigenaresse een dampende kom Ashlan-fu voor mijn neus: een koude, frisse noedelsoep met azijn, knoflook en chilli. Met een volle buik, een hoofd vol indrukken en het stof van de bergen nog op mijn schoenen, val ik die avond als een blok in slaap.

Waar ligt de Karkara Vallei precies en hoe bereik ik het yurtkamp?

De Karkara Vallei (ook wel Karkyra genoemd) ligt in het noordoosten van Kirgizië, in de Chaarkuduk-kloof op circa 2.200 meter hoogte, pal tegen de grens met Kazachstan. Vanaf de stad Karakol is het ongeveer 1,5 tot 2 uur rijden (ca. 80-90 km). De route voert over een deels geasfalteerde en deels onverharde gravelweg die prima begaanbaar is met onze 4x4.

Welke faciliteiten biedt het Ak-Sai Karkyra Yurt Camp precies?

Het kamp combineert het echte nomadengevoel met verrassend veel comfort. De luxe yurts zijn uitgerust met echte bedden, vloerverwarming, stopcontacten om je apparatuur op te laden, wifi in de centrale ruimtes en een eigen badkamer met toilet en warme regendouche. Daarnaast beschikt het kamp over een restaurant-yurt met uitgebreide buffetten, een houtgestookte sauna en een warm hottub-bad aan de gletsjerrivier.

Welke outdooractiviteiten kan ik vanuit het kamp ondernemen?

Karkara is een echt buitensportparadijs. Je kunt er mountainbikes huren voor fietstochten door de vallei, paardrijdtochten boeken door de bergen of diverse trekkingroutes volgen langs de grensrivier en de omliggende Tiensjan-pieken. Voor wie het nóg spectaculairder wil: het kamp biedt ook de mogelijkheid voor helikoptervluchten naar de nabijgelegen gletsjers.

Waarom staat Karkara bekend als basiskamp voor bergbeklimmers?

Het Ak-Sai kamp in Karkara heeft een officiële functie als logistiek basiskamp voor bergbeklimmers en trekkers. Vanuit hier vertrekken de helikopters en expedities naar de noordelijke en zuidelijke Engilchek-gletsjers, het basiskamp van de legendarische 7000-plussers Khan Tengri (7.010 m) en Pobeda Peak (7.439 m). Hierdoor hangt er in het kamp een hele unieke, avontuurlijke sfeer!

Is de Karkara Vallei ook geschikt voor een verblijf met kinderen of families?

Absoluut! Door de ruime, afgesloten opzet in de vrije natuur is het juist een hele veilige en magische plek voor gezinnen. Kinderen kunnen er naar hartenlust rondrennen op de bloemenweides, knuffelen met de aanwezige kamp-honden, fietsen over de rustige wegen en de nomadencultuur ontdekken (zoals het passen van traditionele kleding).

Heb ik speciale grenspapieren nodig omdat het kamp zo dicht bij de grens van Kazachstan ligt?

Ja, omdat Karkara in een officiële grenszone ligt, is hier een speciale grensvergunning (border permit) voor nodig. Dit geldt ook als je alleen in de vallei blijft fietsen of wandelen, want je kunt ongemerkt dicht bij de grens komen. Geen zorgen: als je met Dimsum Reizen op pad gaat, regelen wij deze grensvergunning vooraf al helemaal voor je! Het enige wat je bij je moet dragen als je op pad gaat in de vallei, is je originele paspoort.