De Ha Giang Loop: 4 Dagen Avontuur op de Motor door Noord-Vietnam

Qua cultuur is het een ding dat er ontzettend veel verschillende etnische groepen in deze regio wonen. Dat is vooral terug te zien in de kleding van de vrouwen, die prachtig en kleurrijk is, en in ongeveer elk dorp anders. Het valt op dat er werkelijk overal kinderen rondhangen en spelen, ook op en naast de weg. Enorm veel baby's in draagzakken, ook gedragen door zusjes vanaf een jaar of 5. Kinderen in blote billen, kinderen die mee helpen sjouwen met enorme bossen takken op hun rug, en kinderen op motors, ook al mag je hier officieel pas vanaf je 18e rijden. Het is koud, maar toch loopt een groot deel van de mensen die we tegenkomen op plastic slippers. Volgens onze easyrider omdat families lang niet altijd genoeg geld hebben om iets anders aan te schaffen. Toch zie je kinderen zelden jengelen.

Wanneer we op de derde dag van de groep scheiden (we zijn de enige die 4 dagen ipv 3 doen) en we over blijven met onze 2 easyriders, kunnen we ook wat van de indoor-cultuur van de regio proeven. We mogen binnenkomen in een klein huisje waar net een ceremonie bezig is om de Benjamin van de familie geluk en gezondheid toe te wensen. Het huisje is klein en donker met een laag dak, en ziet zwart van de rook. In elke kamer brandt een vuurtje op de grond, wat hier de enige vorm van verwarming is. Er is een soort sjamaan met belletjes aan zijn voeten en een zwarte kap voor zijn gezicht bezig met een ritueel waarbij hij met een kip in de hand over een bankje heen springt en op de grond blijft liggen, terwijl de rest van de familie om en over hem heen stapt.

We worden op een krukje gezet en krijgen meteen wat zelfgebrouwen happy water aangeboden. De hele familie (van de baby tot de rimpelige oma) slaapt en woont en kookt in dit ene hutje. Super bijzonder om hierbij aanwezig te mogen zijn! Dezelfde dag delen we ook nog een kop thee bij een vriend van onze easyrider die hoog in de mistige bergen woont en gaan we op bezoek bij een groep vrouwen die hun eigen bedrijf heeft in het met de hand maken van stof van hennep, dat ze vervolgen met bijenwas betekenen en kleuren met natuurlijk hulpbronnen uit de omgeving. Aan de hand van het oudste vrouwtje (95 jaar!) kun je zien dat dit hier al een tijdje zo gebeurd.

Twee zeer populaire culturele bezigheden die we onderweg in elke homestay tegenkomen: "happy water" (maiswijn) drinken en (hele valse) karaoke zingen. De eerste wordt veelvuldig met elkaar gedeeld als een teken van onderling respect, en de tweede wordt vooral door de Vietnamezen erg enthousiast ingezet (favoriet is: “Ha giang oi").

Dan als laatste waard om op te schrijven: het bijzondere ecosysteem op de weg. Werkelijk alles komt achterop de motor voorbij gereden: gezinnen van 5, enorme bossen takken/planten/kruiden, een hele motor, grote varkens, ga zo maar door. Maar niet alleen de motoren domineren het straatbeeld. Tussen het ge-beepbeep van de kleinere voertuigen door hoor je af en toe een hele zware "toetoeet" die zowat door je heen trilt. Het is net jurassic park, wanneer de T-rex zijn intrede op het toneel maakt. Dan komen de echte bakbeesten (enorme vrachtwagens) tevoorschijn.

In de pauzes wordt het populaire spelletje waarbij een soort badminton shuttle hoog gehouden wordt ook gewoon op de weg gespeeld. Toch zien we geen enkel ongeluk, op 1 toerist na die in een bocht zijn blote benen onder z'n korte broek geschaafd heeft… altijd een stevige broek aandoen (achter)op de motor!