Chongqing: waar wolkenkrabbers uit de mist oprijzen

Deze blog is geschreven door onze China- Reisexpert Sharon

Mijn spiksplinternieuwe glimmende trein uit Chengdu glijdt met 300 kilometer per uur door het landschap. Nog geen uur later stap ik uit in Chongqing.
Als je bedenkt dat ik hier 20 jaar geleden bijna een dag in de bus zat tussen deze twee steden, is dat toch bijna niet te geloven. Het is een ander goed voorbeeld van hoe snel China is ontwikkeld in de afgelopen jaren.

Chongqing is sowieso een stad die je eigenlijk niet kunt geloven. Het lijkt wel een Si-Fi film.

Wolkenkrabbers staan hier niet naast elkaar, maar boven elkaar. Bruggen overspannen de hoogteverschillen. En ergens rijdt een metro dwars door een flatgebouw. Chongqing is een stad die je blik steeds opnieuw omhoog laat gaan. En als de avond valt, lijkt het alsof iemand een enorme lichtshow aanzet.

WYznmjRtytGHgtKJrF3vBfYWaeH4pjQaLzYAXPKy

Twee rivieren en een stad die blijft groeien

Chongqing ligt sowieso op een spectaculaire plek. Hier komen twee grote rivieren samen: de Yangzi en de Jialing.

Tussen die rivieren ligt een schiereiland vol nieuw gebouwde torens en bruggen. Het doet me een beetje denken aan Manhattan, maar dan gebouwd op heuvels.

De stad telt officieel meer dan 30 miljoen inwoners en groeit nog steeds. Architecten uit de hele wereld bouwen hier aan nieuwe wolkenkrabbers, bruggen en wooncomplexen. Het is niet bij te houden! Dit moet je gewoon zien.

Door de steile heuvels liggen straten soms letterlijk boven elkaar. Liften verbinden verschillende stadsniveaus en roltrappen verdwijnen tussen gebouwen.

Het voelt inderdaad een beetje alsof ik door een sciencefictionstad loop, helemaal in de avond omdat dan overal de gebouwen en de straten op sprookjesachtige wijze worden verlicht.

W5ZGSfs6R3xJF95dU9wIuEhW4LE88XT9KLbU6D5D

Hongyadong bij zonsondergang

Aan het eind van de middag loop ik richting Hongyadong. Ik zag het in de ochtend al liggen vanaf de grote brug naar het eiland toe. Een voetganger vertelde me dat het vooral s avonds een geweldige ervaring is om door heen te lopen. Zo gezegd zo gedaan.

Van een afstand lijkt het complex op een gigantisch houten dorp dat tegen een rotswand is geplakt. Verdieping boven verdieping. Balkons, lampionnen en houten galerijen. Zodra de schemer invalt knippen- floep - de talrijke de lampionnen aan.

Het hele gebouw kleurt goud en weerspiegelt in de rivier. Op de bruggen om ons heen trekken auto's een spoor van licht. Overal staan mensen stil om er foto's van te maken. Ik begrijp wel waarom Chongqing zo vaak wordt genoemd als een van de meest spectaculaire skylines van China.

snQtoUH0EVsdkpZatx1nkU9PTxMXS3n0u2FOWkoP

Een metro door een flatgebouw

De volgende ochtend sta ik bij Liziba metrostation. Ik had de al foto's gezien, maar toch voelt het vreemd om hier te staan. Want ja, het is echt waar: de metro rijdt hier letterlijk door een woongebouw. Nou moet ik eerlijk zeggen; ik stond er niet alleen. Door weibo ) sociale media in China) staan hier vele nieuwsgierige aagjes die dit met eigen ogen willen zien.

En ja hoor; even later hoor ik het geluid van de trein. De wagons verdwijnen door het midden van het flatgebouw en komen er aan de andere kant weer uit. Mensen om me heen lachen en maken foto's. Voor de bewoners lijkt het de normaalste zaak van de wereld.

Chongqing zit tjokvol met dit soort verrassingen.

VZUCGyg5wEdakUPhRCyswjsMsyKz07qWCf1nFNIC

Ciqikou: even terug in de tijd

Na alle moderne architectuur voelt Ciqikou Old Town als een andere wereld.

Smalle straatjes, oude theehuizen en kleine winkeltjes waar snacks, hele goede thee en wit porselein- waar de wijk naar is vernoemd- worden verkocht. Dit was de wijk van de porseleinhandel in de Ming Dynastie en het barst hier nog steeds van de tradities. Als je op zoek bent naar een Sichuan Opera of een leeuwendans tijdens het Lentefestival (Chinees Nieuwjaar) dan ben je hier aan het goeie adres.

De geur van geroosterde pinda's en peper hangt in de lucht. Dit is het Chongqing dat ik nog ken van minstens 30 jaar geleden. Ik denk weer terug aan die tijd. Toen zaten op elke straathoek de inwoners op kleine krukjes te hotpotten. Altijd beregezellig en rumoerig. Nu is het wat opgehipt natuurlijk, maar de sfeer is zeker blijven hangen.

In een theehuis zit een groep oude mannen te kaarten. De kaarten zijn smaller dan die bij ons. Er staan geen harten en klaveren op maar andere symbolen. Een vrouw verkoopt handgemaakte traditionele snoepjes op een stokje. Verderop staat een straatkok spicy tofu te bakken in een gloeiend hete pan. De geur van Sichuanpepers die sissen in de pan herken ik van 100 meter afstand. Heerlijk!

Het is druk, levendig en gezellig. Gelukkig is dit stukje historisch Chongqing er ook nog, middenin de hypermoderne supersonische metropool.

Pittige hotpot

De provincie Sichuan en daarmee Chongqing staat bekend om zijn hotpot. Chongqing heeft de pittigste in zijn soort en daar is de stad maar al te trots op!
In het restaurant dat ik heb uitgekozen voor vanavond, verschijnt een dampende pan bouillon vol chilipepers en Sichuanpeper. Rood, olieachtig en gevaarlijk pittig. Eens kijken of ik het aan kan.

Iedereen kookt zijn eigen ingrediënten in de bouillon. Vlees, groenten, tofu. Na de eerste hap begint mijn mond te tintelen, mijntong doet net geen pijn. Het lukt me dus maar net. De ober lacht. "Dit is nog de milde variant hoor."

xK78MUdjFZXl2K2234ZKErvfRv3vOKwzENfoDpwH

De skyline vanaf het water

's Avonds stap ik op een boot bij Chaotianmen Square. Langzaam varen we tussen de twee rivieren door. De stad verandert ondertussen in een enorme lichtshow.

Wolkenkrabbers kleuren blauw, paars en goud. Bruggen lichten op. De reflecties dansen op het water. Het voelt een beetje alsof je door een futuristische film vaart.

Chongqing is overdag al indrukwekkend, maar vanaf het water is de stad misschien wel op haar mooist.

De boeddhistische grotten van Dazu

De volgende dag verlaten we de stad. Na ongeveer anderhalf uur rijden verschijnen de heuvels van Dazu.

Hier ligt een van de mooiste culturele schatten van China: de Dazu Rock Carvings. Duizenden boeddhistische beelden zijn hier tussen de 9e en 13e eeuw uit de rotsen gehouwen.

In totaal zijn er meer dan 50.000 beelden en reliëfs. De bekendste plek is Baodingshan. Hier ligt een enorme liggende Boeddha in para-nirvana en strekken reliëfs zich uit langs de rotswand.

De details in de beelssculpturen zijn verbluffend. Figuren, verhalen en symbolen lopen als een stenen stripverhaal langs de heuvel. Omdat het gebied eeuwenlang vrij afgelegen lag, zijn de beelden uitzonderlijk goed bewaard gebleven. En dat is zeker niet overal zo!

Sinds 1999 staan de grotten op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
Ik ben heel blij dat ik er hier een extra dag voor heb uitgetrokken. Ik vond het zeer zeker de moeite waard om juist hier dat enorme contrast te voelen tussen het hypermoderne en het traditionele China uit de Song Dynastie toen het Boeddhisme hoogtij vierde in het land. Het uitheemse boeddhisme leefde toen hand in hand met het confucianisme als staatsinrichting en het taoisme als eerste inheemse overtuiging.

9qt3ZcwC3BAdyPLQZqpPs0yDATewcBmOvKm85GC6

Nog een laatste blik op de stad

Terug in Chongqing kijk ik nog één keer naar de skyline. Mist hangt tussen de torens. Bruggen verdwijnen half in de wolken. De rivier stroomt traag onder de stad door. Chongqing is een stad van contrasten. Futuristisch en historisch tegelijk. En misschien juist daarom zo fascinerend.

Tip van onze China specialisten

Wilt u Chongqing combineren met de indrukwekkende Dazu grotten of verder reizen naar Chengdu of het spectaculaire Wulong Karstgebergte? Onze reisspecialisten helpen u graag bij het samenstellen van een reis op maat door Centraal-China.