Er zijn landen die je het best per vliegtuig doorkruist, en landen die je móét voelen. Kazachstan hoort zonder twijfel bij die tweede categorie. De afstanden zijn gigantisch, de landschappen veranderen traag en groots, en precies daarom is de trein hier geen vervoermiddel, maar een ervaring.
Populaire treinroutes verbinden steden als Almaty, Astana en Shymkent, maar het mooiste zit vaak tussen die plekken in. Vanuit het raam zie je hoe stedelijke buitenwijken langzaam oplossen in lege vlaktes. Urenlang lijkt er niets te zijn behalve gras, lucht en af en toe een kudde paarden. En dan, bijna ongemerkt, duikt er een klein station op: een handvol gebouwen, een perron, een paar mensen die zwaaien.
De trein stopt hier vaak langer dan je verwacht. Genoeg tijd om naar buiten te stappen, benen te strekken en snacks te kopen van lokale verkopers: warme pirozhki, gerookte vis of zelfgemaakte koerut (zoute kaasballetjes). Het zijn kleine ontmoetingen die je bijblijven.
Kazachstan is zo groot dat je moet rekenen op lange treinreizen, bijvoorbeeld van Almaty naar Aktau aan de Kaspische Zee (en toegangspoort tot Manhistau) duurt maar liefst 55 uur.
Of van Almaty naar de nieuwe hoofdstad Astana ook nog altijd 16-20 uur.
Uiteraard zijn er ook kortere trajecten, kun je de reis onderbreken en kun je 's nachts rijden om slapend grote afstanden te overbruggen
Wat treinreizen in Kazachstan zo bijzonder maakt, is het sociale aspect. Je deelt je coupe met studenten, zakenmensen, grootmoeders met enorme tassen en families die onderweg zijn naar een bruiloft of begrafenis. Gesprekken ontstaan vanzelf, soms met handen en voeten, soms met behulp van Google Translate.
Eten wordt gedeeld. Iemand haalt ineens gekookte eieren tevoorschijn, een ander worst of chocolade. Voor je het weet zit je samen te drinken uit kleine kopjes en hoor je levensverhalen die je anders nooit zou kennen. De trein creëert een tijdelijke gemeenschap, die weer verdwijnt zodra iedereen uitstapt.
Wie per trein door Kazachstan reist, merkt al snel dat niet elke trein hetzelfde is. Het spoorwegnet is uitgebreid en de treinen variëren van modern en comfortabel tot nostalgisch en basic. Juist die verschillen maken het reizen interessant.
Talgo-treinen zijn de modernste optie. Deze snelle, gestroomlijnde treinen verbinden grote steden zoals Almaty en Astana. Ze zijn schoon, stil en voorzien van airconditioning, stopcontacten en vaak zelfs WiFi. Ideaal als je comfortabel wilt reizen maar toch het landschap wilt zien.
Daarnaast zijn er de klassieke langeafstandstreinen, vaak nog met Sovjet-achtige wagons. Dit is waar de echte treinbeleving begint. Ze doen er langer over, maar bieden verschillende klassen en een sterk sociaal karakter.
Binnen deze treinen kun je kiezen uit drie hoofdklassen:
Platzkart: een open wagon met stapelbedden. Minder privacy, maar veel contact met andere reizigers. Perfect als je het lokale leven wilt ervaren.
Kupe: afgesloten compartimenten voor vier personen. Een goede balans tussen comfort en gezelligheid.
SV (Lux): ruime compartimenten voor twee personen. Rustig en comfortabel, maar ook het duurst.
Welke trein of klasse je ook kiest, elke optie biedt een ander perspectief op het land en zijn mensen.
De website van Dimsum Reizen maakt gebruik van cookies. Deze cookies onderscheiden we in de categorieën functionele, analytische, advertentie en Social Media Cookies.
