Dag 1: Darchen naar het Dirapuk-klooster 

Afstand: ~20 kilometer Duur: 5 tot 6 uur Hoogteverschil: Van 4.675 meter naar 5.210 meter (+535 meter) 

De eerste dag begint in het startstadje Darchen. De eerste paar kilometer loop je over een relatief vlakke, dorre vlakte. Al snel bereik je Sarshung, waar de weg ophoudt. Vanaf hier loop je de adembenemende Lha-Chu vallei in, een diepe canyon met steile rode rotswanden aan weerszijden. Het pad stijgt heel geleidelijk, wat fijn is om in je ritme te komen. Onderweg passeer je de Chuku-stupa en zie je aan je rechterhand langzaam maar zeker de iconische, met sneeuw bedekte westwand van Mount Kailash opdoemen. De dag eindigt bij het Dirapuk-klooster. Vanaf de guesthouses hier heb je een onwerkelijk, frontaal uitzicht op de massieve noordwand van de berg. De zonsondergang die de gletsjers goud kleurt, doet je de vermoeidheid direct vergeten.

Dag 2: Dirapuk naar het Zutulpuk-klooster 

Afstand: ~18 kilometer Duur: 7 tot 9 uur Hoogteverschil: Van 5.210 meter via de Dolma La (5.630 meter) naar 4.810 meter (+420 meter, -820 meter)

Dit is veruit de zwaarste dag. Je staat ruim voor zonsopkomst op in de bittere kou. De eerste 5 à 6 kilometer zijn een genadeloze, steile klim naar de beruchte Dolma La-pas. Op deze extreme hoogte is elke stap een gevecht om zuurstof.

Onderweg passeer je Shiva-tsal, een heilige plek waar pelgrims kledingstukken, plukken haar of persoonlijke bezittingen achterlaten. Dit symboliseert het achterlaten van je oude leven en je ego, klaar om spiritueel herboren te worden op de top van de pas. Zodra je de top bereikt, word je begroet door een ware zee van duizenden wapperende gebedsvlaggen. Vanaf de pas kijk je naar beneden op het turquoise, vaak deels bevroren Gauri Kund (het Meer van Mededogen). 

Na de pas volgt een zeer steile, rotsachtige en soms verraderlijk gladde afdaling van een uur of twee. Eenmaal beneden in de oostelijke vallei vlakt het pad af en loop je de laatste kilometers vermoeid maar voldaan naar het Zutulpuk-klooster.

Dag 3: Zutulpuk terug naar Darchen 

Afstand: ~14 kilometer Duur: 3 tot 4 uur Hoogteverschil: Van 4.810 meter naar 4.675 meter (-135 meter)

De laatste dag is een verademing vergeleken met de slopende tweede dag. Het pad volgt grotendeels de rivier door een prachtige, steeds breder wordende vallei. De hellingen zijn hier minder steil en het wandelen voelt, mede door de 'lagere' hoogte, een stuk makkelijker.

Je passeert talloze mani-muren (muren van gestapelde stenen waarin boeddhistische mantra's zijn gekorven). Na een paar uur opent de vallei zich en kijk je weer uit over de open vlakte van Barkha. Vanaf het eindpunt van de trail staat je chauffeur te wachten om je de laatste kilometers terug naar Darchen te brengen. Je Kora is voltooid!

Overnachtingstip: De guesthouses bij de kloosters van Dirapuk en Zutulpuk zijn extreem sober. Verwacht geen douches en neem een kussensloop en een dikke slaapzak mee die bestand is tegen temperaturen tot ver onder het vriespunt. Soms deel je een kamer met 4 tot 8 andere reizigers.

De beste periode om de kora te lopen zijn de maanden mei en juni, en september en oktober. Het is normaal gesproken dan helder en droog weer.

In de zomermaanden kun je er ook heen, de temperaturen zijn iets milder, maar houdt door de moesson wel rekening met meer bewolkte luchten en verminderde zichtbaarheid.

In de winter is door sneeuwval de pas onbereikbaar en de kora dus niet mogelijk.

Mount Kailash is uniek in de wereld: het is geen plek waar religies om vechten, maar een berg waar vier verschillende geloofsovertuigingen onafhankelijk van elkaar een diepe, mystieke betekenis aan geven. Voor hindoes, boeddhisten, jains en aanhangers van de bön-religie is deze berg niet zomaar een heilige plek—het is de as van de wereld (Axis Mundi) en de spirituele navelstreng van de aarde.

Hier is hoe de vier religies naar deze mystieke berg kijken:

1. Het Hindoeïsme: De Troon van Shiva

Voor hindoes is Mount Kailash (die zij Kailasa noemen) het ultieme spirituele eindpunt op aarde. Het is de hemelse verblijfplaats van Lord Shiva, de god van vernietiging en transformatie.

De kosmische berg: Shiva zit hier volgens de mythologie in eeuwige meditatie, samen met zijn echtgenote Parvati en hun zonen Ganesha en Kartikeya.

Hindoes bouwen geen tempels op de berg; de berg zélf is de tempel. De vier zijden van Mount Kailash reiken naar de vier windstreken, en de gletsjers voeden de bronnen van de vier machtigste rivieren van het Aziatische subcontinent (waaronder de Indus en de Brahmaputra). Het nabijgelegen Manasarovar-meer is in de hindoeïstische kosmofantasie geschapen in de geest van de god Brahma.

Een pelgrimstocht naar Kailash en een duik in het ijskoude water van Manasarovar wast de zonden van een heel leven weg en brengt de ziel dichter bij Moksha (de bevrijding uit de cyclus van wedergeboorte).

2. Het Tibetaans Boeddhisme: De Verblijfplaats van Demchok

De Tibetanen noemen de berg Kang Rinpoche, wat letterlijk 'Kostbare Sneeuwtreksel' of 'Kostbare Berg van Sneeuw' betekent. In het Tibetaans boeddhisme is Kailash de kosmo-tempel van Chakrasamvara (ook bekend als Demchok), de tantrische godheid die opperste gelukzaligheid vertegenwoordigt.

De spirituele claim op de berg werd in de 11e eeuw bezegeld door een legendarisch duel tussen de boeddhistische yogi Milarepa en een tovenaar van de bön-religie (Naro Bön-chung). Wie als eerste bij zonsopgang de top van Kailash bereikte, zou de berg bezitten. De tovenaar vloog omhoog op een magische trommel, maar Milarepa zat stil te mediteren. Net voor de top reed Milarepa mee op de allereerste zonnestraal en won het duel.

Boeddhisten geloven dat het lopen van één Kora (de 52 km lange ronde) de slechte karma van een heel leven zuivert. Wie de Kora 108 keer loopt, bereikt directe verlichting (Nirvana).

3. Het Jainisme: De Plek van Spirituele Bevrijding

Voor aanhangers van het jainisme, een eeuwenoude Indiase religie gebaseerd op strikte geweldloosheid (Ahimsa), heet de berg Ashtapada. Het is een van hun meest cruciale pelgrimsoorden.

Jains geloven dat Rishabhanatha (ook wel Adinath genoemd), de allereerste van de 24 spirituele leraren (Tirthankaras), op deze berg spirituele bevrijding (Moksha) bereikte.

Volgens de jain-kosmologie is Ashtapada de plek waar spirituele transformatie voor de mensheid begon. Het is een oord van absolute puurheid, perfect passend bij de jain-filosofie waarin de natuur en alle levende wezens als heilig worden beschouwd.

4. De Bön-religie: De Bakermat van een Eeuwenoude Cultuur

De bön-religie is de inheemse, pre-boeddhistische spirituele traditie van Tibet. Voor hen is Mount Kailash—die zij Yungdrung Gu Tse ('Negen-verdiepingen tellende Swastika-berg') noemen—het absolute centrum van hun universum.

De swastika is in de bön-traditie een symbool van spirituele kracht en eeuwigheid (niet te verwarren met de misbruikte westerse betekenis). Als je goed naar de zuidwand van Mount Kailash kijkt, zie je een verticale kloof die gekruist wordt door horizontale geologische lagen, wat met een beetje verbeelding de vorm van een swastika aanneemt.

Bön-volgelingen geloven dat de hele Ngari-regio in West-Tibet de bakermat is van hun religie, en dat de berg de plek is waar hun stichter, Tonpa Shenrab Miwoche, vanuit de hemel op aarde neerdaalde.

In tegenstelling tot de hindoes, boeddhisten en jains, lopen bön-pelgrims de Kora tegen de klok in.

Als er één moment is waarop Mount Kailash transformeert van een serene, stille reus in het kloppende hart van de Tibetaanse cultuur, dan is het tijdens het Saga Dawa festival. Dit is het belangrijkste en meest levendige religieuze festival in Tibet, en er is geen indrukwekkendere plek om dit mee te maken dan aan de voet van deze heilige berg.

Saga Dawa is niet zomaar een feestdag; het beslaat de hele vierde maand van de Tibetaanse maankalender (meestal vallend in mei of juni). Het festival viert drie cruciale momenten uit het leven van Sakyamuni Boeddha: zijn geboorte, zijn verlichting (het bereiken van het boeddhaschap) en zijn parinirvana (zijn fysieke dood en intrede in het uiteindelijke nirvana).

De absolute climax van het festival vindt plaats op de dag van de volle maan. Op deze specifieke dag reizen duizenden pelgrims uit alle hoeken van Tibet, India en Nepal naar de Barkha-vlakte bij Mount Kailash om samen te komen voor een eeuwenoud ritueel.

Het centrale evenement van Saga Dawa vindt plaats in Tarboche, aan het officiële beginpunt van de Kora. Hier staat een gigantische, metershoge houten mast die volledig is behangen met duizenden kleurrijke gebedsvlaggen.

Het ritueel verloopt elk jaar volgens een vast, spannend patroon: De mast van het voorgaande jaar wordt ritueel neergehaald. Oude, verweerde gebedsvlaggen worden verwijderd en duizenden gloednieuwe, felgekleurde vlaggen (met daarop mantra's en gebeden voor vrede en geluk) worden aan de mast geknoopt.

Onder leiding van lama's en monniken, die onophoudelijk mantra's chanten en op ceremoniële hoorns blazen, wordt de mast weer rechtop gezet. Dit luistert extreem nauw. Volgens het Tibetaanse volksgeloof moet de mast perfect loodrecht staan. Als de mast scheef staat of omvalt, wordt dat gezien als een slecht voorteken voor heel Tibet (zoals misoogsten of ziektes).

Zodra de mast kaarsrecht staat, barst de menigte los. Pelgrims gooien duizenden snippers wit papier (grijnzende lungta of 'windpaarden') in de lucht, die symbool staan voor het verspreiden van goede wensen over de wereld. Men bidt, prostreert en begint direct aan de Kora.

Voor boeddhisten is Saga Dawa de maand van de 'vrijgevigheid en het goede doen'. Ze geloven dat de wet van karma tijdens deze heilige maand wordt versterkt. Elke goede daad—maar ook elke slechte daad—wordt tijdens Saga Dawa vermenigvuldigd met honderdduizend. Pelgrims geven massaal aalmoezen aan bedelaars, kopen gevangen dieren vrij om ze los te laten, en lopen de Kora met extra veel toewijding. De sfeer is doordrenkt van compassie en spirituele intensiteit.

lDe anders zo lege vlakte rond Darchen verandert in een enorme, kleurrijke tentenstad. Je ziet Tibetanen in hun allermooiste traditionele klederdracht (chuba's), versierd met grote stukken turquoise, koraal en amber in hun haar en rond hun nek. Khampa-nomaden met rood draad in hun wilde haren lopen zij aan zij met oude omaatjes die prevelend hun gebedsmolens ronddraaien.

Als je Mount Kailash tijdens Saga Dawa wilt bezoeken, moet je je reis minstens 6 tot 9 maanden van tevoren boeken. Omdat duizenden pelgrims en toeristen tegelijkertijd naar deze afgelegen regio reizen, zijn gidsen, vergunningen, voertuigen en de weinige guesthouses in Darchen maanden van tevoren volledig uitverkocht. Houd ook rekening met extreme drukte op het Kora-wandelpad.

Het reizen naar Mount Kailash is een  een waar avontuur. De berg ligt diep in de Ngari-regio in het uiterste westen van Tibet. Omdat je er verplicht met een gids en chauffeur naartoe reist, kies je vooraf een specifieke route. Vanaf de hoofdstad Lhasa zijn er grofweg drie manieren om de berg te bereiken: de populaire Zuidelijke route, de ruige Noordelijke route, of de snelle (maar riskante) optie per vlucht naar Ali.

Hier is een overzicht van de opties:

1. De Zuidelijke Route

Route: Lhasa → Gyantse → Shigatse → Saga → Darchen (Mount Kailash)

Reistijd: ~4 tot 5 dagen rijden (enkele reis)

Wegconditie: Grotendeels uitstekend geasfalteerd.

De Zuidelijke route is de meest gekozen en meest comfortabele weg naar Kailash. Je volgt de bekende Friendship Highway door het hart van Tibet.

Het grote voordeel van deze route is de stapsgewijze acclimatisatie. Terwijl je van Lhasa naar Shigatse en Saga rijdt, wint de weg geleidelijk aan hoogte, waardoor je lichaam rustig kan wennen aan de ijle lucht. Bovendien is dit de meest toeristvriendelijke route qua guesthouses en restaurants. Onderweg passeer je iconische highlights zoals het azuurblauwe Yamdrok-meer, gigantische gletsjers en het indrukwekkende Everest Base Camp (als je een kleine zijsprong maakt).

2. De Noordelijke Route

Route: Lhasa → Namtso-meer → Baingoin → Nyima → Gêrzê → Ali → Darchen

Reistijd: ~7 tot 10 dagen rijden

Wegconditie: Wisselend; van strak asfalt tot onverharde, hobbelige gravelwegen en modderige paden. Een 4x4 voertuig is hier een absolute must.

De Noordelijke route is een ruig en ongetemd avontuur door de Changtang, de immense, desolate hoogvlakte van Noord-Tibet. Dit is de route voor reizigers die het échte, ongerepte Tibet willen ervaren en de toeristenmassa's willen vermijden.

Je rijdt hier urenlang door uitgestrekte niemandslanden waar je wilde jaks, Tibetaanse antilopen en nomaden tegenkomt. Het landschap is bezaaid met gigantische, saffierblauwe zoutwatermeren zoals het Namtso-meer en Serling Tso. De accommodaties langs deze route zijn extreem primitief en de reis is fysiek zwaarder vanwege de hobbelige wegen, maar de beloning is een ongeëvenaard gevoel van leegte en vrijheid.

3. Vliegen op Ali 

Route: Vlucht van Lhasa Gonggar Airport naar Ali Ngari Gunsa Airport (daarna ~4 uur rijden naar Darchen).

Vliegtijd: ~2 uur (er gaan dagelijks 2 tot 3 vluchten via Tibet Airlines).

Sinds de opening van de luchthavens in de Ngari-regio (zoals Ngari Gunsa en het nieuwere Ngari Purang Airport) kun je de dagenlange autorit overslaan. Je stapt in Lhasa in het vliegtuig en staat twee uur later in het diepe westen van Tibet, op slechts een paar uur rijden van Mount Kailash.

Het grote gevaar: Hoogteziekte!

Hoewel vliegen aantrekkelijk klinkt, brengt het een gigantisch risico met zich mee. Lhasa ligt op 3.650 meter, maar de luchthaven van Ali ligt op maar liefst 4.274 meter. Als je vanuit een lagere regio direct naar Ali vliegt, krijgt je lichaam een enorme klap door het plotselinge zuurstofgebrek. Veel reizigers die deze vlucht nemen, worden direct geveld door acute hoogteziekte (AMS), wat levensgevaarlijk kan zijn als je daarna ook nog de Kora wilt lopen.

Advies: De vlucht op Ali is ideaal voor de terugweg (eerst overland heenreizen om te acclimatiseren, en snel terugvliegen). Wil je toch heen vliegen? Zorg dan dat je vooraf al minstens een week op grote hoogte in Lhasa of elders hebt doorgebracht en slik preventieve medicatie.